Monthly Archive 29 lipca, 2011

Byadmin

Jak ułożyć płytki na drewnianym stropie?

Wierzchnią warstwę stropu drewnianego zazwyczaj stanowią deski. Nie są one stabilnym podłożem pod okładziny z płytek, bo każda ugina się niezależnie. Najczęściej nie jest możliwe wykonanie na nich betonowej szlichty Te stropy, w których deski są grube, mocne, nie uginają się i nie ma między nimi szerokich szpar, można zaszpachlować odpowiednią masą cementową. Na pozostałych (a najlepiej na wszystkich) najpierw powinno się ułożyć na deskach dodatkową warstwę podkładową ze sztywnych płyt drewnopochodnych. Jej powierzchnię należy zagruntować i uszczelnić, żeby zapobiec wsiąkaniu wody. To ważne, bo drewniane podłoże może się odkształcać, wskutek czego okładzina pod wpływem obciążania ugina się, podlegając na przemian rozciąganiu i ściskaniu. Powstające w ten sposób mikrospękania przepuszczają do wnętrza wilgoć. Bez odpowiedniego uszczelnienia drewna mogłoby dojść do jego pęcznienia i zniszczenia (razem z okładziną). Najlepiej używać specjalnych zapraw lub płynnych folii, które tworzą nieprzepuszczalną elastyczną powłokę. Narożniki dobrze jest dodatkowo osłaniać taśmą uszczelniającą. Powierzchnię folii przed nałożeniem kleju powinno się posypać piaskiem kwarcowym, aby zwiększyć przyczepność. Zamiast folii można użyć akrylowego kleju uszczelniającego nakładanego bezpośrednio na podłoże. Płytki mocuje się klejem dobranym do ich rodzaju.
I klej, i fuga powinny mieć podwyższoną elastyczność, bo ze względu na odkształcalność drewnianej podłogi będą silnie pracować.

Byadmin

Jak uszczelnić styk okna z murem, gdy ściana jest nierówna?

Najlepiej najpierw wyrównać ościeża tynkiem lub masą szpachlową. Pianka poliuretanowa wprawdzie dobrze wypełnia każdą dostępną  przestrzeń, ale nie ma sensu zwiększać jej zużycia, poza tym szeroki i nierówny pas styku trudno później zabezpieczyć zewnętrzną warstwą folii paroprzepuszczalnej. Do w miarę równych szczelin stosuje się folie ze specjalnym paskiem butylu, przyklejając je wzdłuż linii styku do ościeżnicy i do muru. Jednak w przypadku dużych nierówności dokładne uszczelnienie jest trudne, trzeba wtedy stosować folie z siatką podtynkową. Przykleja się je zaprawą klejową lub tynkarską. Ze względu na sporą powierzchnię, jaką zajmują w ościeżu, wymagają więcej pracy przy obróbce szpalet.

Czym się różni ościeżnica regulowana od stałej?
Ościeżnica stała to prosta framuga złożona z dwóch pionowych belek i jednej poziomej przykręcana dyblami bezpośrednio do ściany. Zamawia się ją pod wymiar, podając wysokość i szerokość otworu drzwiowego oraz grubość ściany. Pomiary trzeba prze-prowadzić dokładnie, bo ramy nie można wyregulować. Ościeżnica regulowana składa się z dwóch części, co umożliwia dopasowanie jej do grubości muru. Pierwsza – bazowa przypomina ościeżnicę stałą i montuje się ją po jednej stronie otworu drzwiowego.
Druga część to rama z listew obejmujących, którą wsuwa się w otwór od drugiej strony, łącząc z bazową. Standardowo ościeżnice regulowane nadają się do ścian o grubości 7,5–30 cm. Zakres ich regulacji to zazwyczaj 2 cm. Świetnie sprawdzają się w otworach o nierównych krawędziach lub podczas remontu, gdyż można nałożyć je na istniejącą ościeżnicę drzwiową bez konieczności jej wyrywania. Wbrew powszechnej opinii do montażu ościeżnicy nie wystarczy pianka poliuretanowa. Aby drzwi dobrze trzymały się w ościeżu, rama musi być umocowana dyblami lub kołkami.