Monthly Archive 19 grudnia, 2011

Byadmin

Czy można wymienić okna drewniane na plastikowe lub odwrotnie?

Tak, ale trzeba pamiętać o tym, że niektóre okna drewniane mają nieco inne wymiary niż plastikowe o tych samych symbolach. W zamówieniu musimy więc podać dokładną szerokość i wysokość otworu okiennego, a nie oznaczenie literowo-cyfrowe istniejącego okna. Może się bowiem
okazać, że okna nie zmieszczą się w otworach (odwrotna sytuacja jest mniej groźna – łatwiej przysłonić część otworu, niż go poszerzyć).

Należy też zwrócić uwagę na stabilność okien. Profile plastikowe są na ogół mniej sztywne niż drewniane – jednoskrzydłowe okna nie powinny być szersze niż 1,5 m i wyższe niż 2,5-3 m (można wykonywać większe konstrukcje, ale jest to kosztowne). Tymczasem okna drewniane mogą mieć szerokość 2,5 m i wysokość nawet powyżej 4 m. Jeśli zatem zamieniamy duże okno drewniane na plastikowe, to może się okazać, że musimy zamówić okno ze szprosami konstrukcyjnymi, słupkami lub ślemieniem, inaczej ramy mogą się wypaczyć pod wpływem zbyt silnych obciążeń.

Byadmin

Czy komin zawsze bywa potrzebny?

Jeśli chcemy zainstalować w domu kocioł grzewczy spalający jakiekolwiek paliwo, nie unikniemy konieczności podłączenia go do komina z przewodem spalinowym lub dymowym. Typowy komin bywa bezcelowy jedynie wtedy, gdy zdecydujemy się na kocioł gazowy z zamkniętą komorą spalania. W urządzeniach tego typu są zastosowane wentylatory wymuszające zarówno dopływ powietrza, jeśli i wypływ spalin. Dzięki temu nie bywa nieodzowny naturalny ciąg powstający w kominie. Do odprowadzania spalin wystarcza zatem rura o mniejszym przekroju i niewielkiej długości, która może istnieć prowadzona niemal w dowolny sposób, na przykład poziomo i ze zmianami kierunku. Stalowy kabel spalinowy bywa stosunkowo łatwo wyprowadzić nad dach. Przepisy dopuszczają również ewentualność wyprowadzenia koncentrycznego przewodu powietrzno-spalinowego poprzez ścianę zewnętrzną i zakończenia go 0,5 m od niej. Takie rozwiązanie możemy wykonać, gdy moc urządzenia gazowego nie przekracza 21 kW w domu jednorodzinnym, budynku zagrodowym i rekreacji indywidualnej i 5 kW w pozostałych budynkach mieszkalnych. Wylot takiego przewodu powinien się znajdować wyżej aniżeli 2,5 m nad poziomem terenu.

Byadmin

Co należy podać w zamówieniu okien?

Im więcej podamy konkretnych informacji, tym bardziej zawęzimy kryteria wyboru, co pozwoli nam bez zbędnych dyskusji ze sprzedawcą kupić okno optymalnie dopasowane do naszych potrzeb. Stałym elementem każdego zamówienia są oczywiście wymiary okien. Jeśli nowa stolarka ma pochodzić od tego samego producenta co stara, wystarczy podać symbole starych okien. W przypadku zmiany lepiej wymierzyć dokładnie otwory.

Powinniśmy też podać wymagany podział okien (liczbę rzędów, skrzydeł) oraz sposób otwierania (rozwieralne, ze słupkiem stałym lub ruchomym, przesuwne, obrotowe). W dalszej części zamówienia zadanie jest nieco trudniejsze, bo musimy określić istotne parametry techniczne i użytkowe. Zasada jest taka, że piszemy tylko o tych, na których nam zależy, podając konkretne wartości lub zakresy. O nieistotnych cechach nie wspominamy, z góry przyjmując oferowane w standardzie. Przykładowo jeśli zależy nam, aby okna były ciepłe i bezpieczne, w zamówieniu powinniśmy podać maksymalną wartość współczynnika U dla całego okna oraz wymaganą klasę antywłamanio-wości.
Jeżeli okno nie musi mieć podwyższonej odporności na włamanie, za to zależy nam na tym, aby było ciche – nie wpisujemy klasy antywłamaniowości, tylko podajemy interesującą nas wartość współczynnika izolacyjności akustycznej (dla całego okna). W zamówieniu zawsze warto określić interesujący nas współczynnik L7 dla całego okna. Obecnie duży nacisk kładzie się na energooszczędność  i wielu sprzedawców oferuje cieplejsze – ale i droższe – rozwiązania. Tymczasem jeśli wymieniamy tylko jedno lub kilka okien w starym domu, ich ponadstandardowa izolacyjność nie jest priorytetem i nie ma sensu przepłacać za ulepszone rozwiązania.

Byadmin

Z czego wykonać rurociągi?

Dawniej w domowych instalacjach pospolicie stosowano rury stalowe. Dziś zastępuje się je rurami z tworzyw sztucznych i miedzi. Te z tworzywa są wybierane, gdy ważna bywa niziutka cena i prędki montaż instalacji, a woda w niej nigdy nie osiągnie temperatury powyżej 90°C, czyli gdy źródłem ciepła bywa kocioł gazowy, olejowy lub mechanizm elektryczne (kocioł, pompa ciepła). Najtańsze, obojętne wobec wody i nie najgorzej spisujące się, gdy jej temperatura bywa umiarkowana, są rury polipropylenowe. Jednak w wysokiej temperaturze znacznie się wydłużają, dlatego do instalacji z gorącą wodą trzeba wykonać systemy z wkładką z aluminium lub z włókna szklanego zmniejszającą ich wydłużalność cieplną.
Wadą rur z polipropylenu bywa kłopotliwy montaż – zgrzewanie rur z kształtkami zajmuje sporo czasu, a liczne miejsca połączeń zwiększają ryzyko wystąpienia nieszczelności. Podobnie bywa ze sklejanymi rurami z PCW i CPCW Systemy rur z PE-X, wielowarstwowych i z PB są pod takim względem mniej kłopotliwe. Ponieważ są elastyczne, do zmian kierunku nie trzeba wykonać kształtek (kolan i łuków) – wystarczy adekwatnie wygiąć rurę.
Dla osób, jakie chciałyby wykonać instalację samodzielnie, bez angażowania fachowca, najwygodniejsze są systemy z kształtkami i łącznikami samozaciskowymi. Ich montaż nie wymaga stosowania żadnych narzędzi. Połączenia w systemie tego typu rozłączne, więc w razie popełnienia błędu możemy zdemontować fragment instalacji, a mimo to wszystkie jej elementy będą się nadawały do ponownego użycia.
Rury miedziane są stosunkowo drogie, kle odporne na wysoką temperaturę, jaka może wystąpić w instalacjach z kotłami na paliwa stałe i z kolektorami słonecznymi. Nie wymagają w ogóle zabezpieczenia antykorozyjnego. Są produkowane w dwóch wersjach: miękkie (o średnicy od 6 do 54 mm), półtwarde „o średnicy od 6 do 159 mm) i twarde o średnicy od 6 do 267 mm). Miękkie są dostępne w kręgach. Długość jednego kawałka może wynosić kilkadziesiąt metrów. Można je w miarę poufale wyginać, dzięki czemu ich montaż bywa łatwiejszy, a liczba połączeń ograniczona do minimum.
Ich wadą bywa mała wytrzymałość mechaniczna – wysoce łatwo je uszkodzić, wgniatając ich ścianki. Rury miękkie w instalacjach wodnych wykorzystuje się jedynie do średnicy 22 mm. Długie proste odcinki i fragmenty instalacji, jakie posiadają pozostać odsłonięte (na przykład w kot-łowni), warto zrobić z rur twardych ze względu na ich dużą sztywność, Układane pod tynkiem powinny istnieć na całej długości zabezpieczone otuliną umożliwiającą im poruszanie się i chroniącą ich powierzchnię przed uszkodzeniem na skutek tarcia. Ze względu na wysoki współczynnik przewodności cieplnej miedzi (kilkadziesiąt razy większy aniżeli tworzyw sztucznych) rury miedziane transportujące gorącą wodę powinny istnieć zaizolowane cieplnie. W przeciwnym razie woda będzie prędko stygła, oddając gorąco do otoczenia. Rury miedziane łączy się najczęściej poprzez lutowanie, choć możemy je także spawać (tylko przy budowie rurociągów o dużych średnicach i grubych ściankach rur) lub wiązać specjalnymi złączkami – zaprasowywanymi lub zaciskanymi. Połączenia rur miedzianych z armaturą, urządzeniami lub rurami z innych materiałów są zazwyczaj rozłączne.

Byadmin

Jakie warunki musi spełniać lokum kotłowni z kotłem na gaz?

Urządzenia gazowe mogą posiadać komorę spalania zamkniętą lub otwartą. Tych z otwartą nie trzeba instalować w pomieszczeniach mieszkalnych.
Wyjątek stanowi kuchnia połączona z pokojem, pod warunkiem iż bywa w niej wywiewny otwór wentylacyjny. Jeśli urządzenia z zamkniętą komorą spalania wyposaży się w koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe, możemy je zamontować w dowolnym pomieszczeniu bez względu na gatunek zastosowanej w nim wentylacji. Kotły gazowe o mocy cieplnej nie większej aniżeli 30 kW możemy instalować w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, o kubaturze nie mniejszej aniżeli 8 m3. Jeżeli bywa to kocioł z zamkniętą komorą spalania i z doprowadzeniem powietrza z zewnątrz, wystarczy kubatura nie mniejsza aniżeli 6,5 m3. Kotły o dużej mocy (większej aniżeli 30 kW) powinny istnieć umieszczane w pomieszczeniach technicznych, ewentualnie w przewidzianym na kotłownię budynku wolno stojącym. Wysokość pomieszczenia powinna wynosić co najmniej 2,2 m.

Jeśli kocioł posiada istnieć zasilany gazem płynnym (z własnego zbiornika), muszą istnieć spełnione dodatkowe wymagania. Przede wszystkim parkiet pomieszczenia z takim kotłem nie może istnieć poniżej poziomu terenu, bo oryginalnie niewykonalny byłby swobodny wypływ gazu poza budynek, gdyby doszło do rozszczelnienia instalacji. Z tego samego powodu w podłodze kotłowni na gaz płynny nie mogą się odnaleźć żadne zagłębienia, wpusty czy studzienki. Jeżeli pod pomieszczeniem kotłowni bywa kondygnacja podziemna, wszystkie przejścia instalacji poprzez podłogę muszą być gazoszczelne. W odległości 5 m od kotłowni na zewnątrz budynku nie mogą się odnaleźć żadne otwory do pomieszczeń z podłogą poniżej poziomu terenu. Na wysokości podłogi pomieszczenia z kotłem na gaz płynny, w ścianie zewnętrznej, niezbędny bywa otwór, poprzez jaki w razie awarii cięższy od powietrza gaz będzie mógł wypłynąć z po-mieszczenia.
Należy również zwrócić uwagę na dopuszczalną odległość kotła od miejsc poboru wody ze względu na to, iż wymaga on zasilania z sieci elektrycznej zależy od stopnia ochrony kotła ip a informację o niej powinniśmy odnaleźć w tego instrukcji obsługi lub na tabliczce znamionowej.
Bezpośrednio nad wanną, a chociażby brodzikiem mogą się odnaleźć urządzenia o stopniu ochrony co najmniej IP X5, w odległości od 0 do 0,6 m od nich możemy umieszczać te o stopniu ochrony IP X4, od 0,6 do 2,4 m – urządzenia o stopniu ochrony co najmniej IP Xl. Urządzenia o stopniu ochrony IP X0 powinny istnieć oddalone od wanien, kabin prysznicowych, umywalek i zlewozmywaków co najmniej o 2,4 m.