Monthly Archive 27 września, 2012

Byadmin

Odpowietrzanie grzejnika

Przed przystąpieniem do odpowietrzania trzeba wyłączyć kocioł i pompę obiegową instalacji co., by zatrzymać obieg wody. Jeżeli grzejniki są zapowietrzone, powietrze zbierze się w ich górnej części, skąd łatwo da się je usunąć. Gdyby pompa była włączona, woda – a wraz z nią powietrze – krążyłyby w instalacji i odpowietrzanie grzejników byłoby mniej skuteczne.
Warto również sprawdzić ciśnienie w instalacji. Manometr powinien wskazywać 2-3 bary (0,2-0,3 MPa). Jeśli pokazuje mniej, trzeba wpuścić do instalacji odpowiednią ilość wody, kontrolując wskazania. Przed odpowietrzaniem głowicę termostatyczną grzejnika ustawiamy w pozycji zamkniętej (zamykamy zawór grzejnikowy). W ten metoda odcinamy grzejnik od instalacji. Po skończonym odpowietrzaniu ustawiamy głowicę w poprzednim położeniu. Zamknięcie zaworu spowoduje odcięcie grzejnika od instalacji. Znajdujące się wewnątrz powietrze nie będzie miało innej drogi, jeśli wyłącznie poprzez grzejnik. Teraz możemy już pootwierać odpowietrznik, posługując się specjalnym kluczem lub śrubokrętem. Podczas odpowietrzania na zewnątrz może się wydobyć trochę wody. Warto więc posiadać pod ręką naczynie, żeby nie zalać podłogi, lub ścierkę, ażeby prędko wytrzeć mokrą plamę. Wygodnie i bez obawy zalania możemy odpowietrzyć grzejnik, posługując się specjalnym pokrętłem do odpowietrzania z pojemnikiem na wodę. Po wykonaniu tej czynności trzeba starannie wytrzeć odpowietrznik i sprawdzić, czy nie posiada śladów przeciekania. Jeżeli pojawią się krople wody, trzeba delikatnie odkręcić śrubkę odpowietrznika, a następnie ponownie ją dokręcić. Ponieważ odpowietrzanie grzejników powoduje obniżka ciśnienia w instalacji (z każdego grzejnika, chociażby gdy nie był zapowie-trzony, zostaje upuszczona niewielka ilość wody), po odpowietrzeniu wszystkich trzeba sprawdzić ciśnienie w instalacji i w razie potrzeby wyregulować je na wymaganym poziomie.

Byadmin

Odpowietrzniki

Każda instalacja grzewcza pracująca w systemie zamkniętym musi istnieć wyposażona w odpowietrzniki. Ich zadaniem bywa samoczynne usuwanie powietrza z instalacji w czasie jej napełniania i podczas eksploatacji i doprowadzenia go w momencie opróżniania jej z wody. Odpowietrzniki montuje się bezpośrednio na kotle (automatyczny), na rozdzielaczach, przy każdym grzejniku (ręczne) i w najwyższych punktach pionów. Odpowietrzniki ręczne reguluje się pokrętłem, śrubokrętem lub kluczem, automatyczne działają bez ingerencji użytkownika. W zależności od typu mogą istnieć zamontowane pionowo lub poziomo. Mają większą wydajność aniżeli ręczne, choć są wrażliwe na zanieczyszczenia.
Do małych instalacji odpowietrzników się nie dobiera, lecz zwyczajowo stosuje takie o średnicy 1/2 cala.

Uzupełnianie ubytków
W nie najgorzej zaprojektowanej i prawidłowo uruchomionej (napełnianej pomału i odpo-wietrzonej) instalacji trzeba na bieżąco kontrolować ciśnienia wody (czyli wskazania manometru) i rozkład temperatury na powierzchni grzejników. Duże spadki ciśnienia mogą świadczyć o nieszczelnościach, czyli przedostawaniu się powietrza do wnętrza instalacji. Dla prawidłowego działania instalacji niezwykle istotny bywa metoda uzupełniania ubytków wody. Jeśli trzeba opróżnić całą lub  element  instalacji, na przykład w celu jej naprawy lub remontu, warto zebrać wodę do naczynia i po wykonaniu prac konserwacyjnych ponownie napełnić nią układ, wlewając ją poprzez najwyżej położony grzejnik (tak bywa bezpieczniej, bowiem każda kolejna porcja świeżej, nieuzdatnionej wody uzupełniającej to dodatkowa ilość tlenu wprowadzona do instalacji).
Na rurociągu z wodą uzu-pełniającą powinien istnieć zamontowany manometr, zawór zwrotny i odcinający i wodomierz. Obserwując wskazania wodomierza, możemy kontrolować ilość dopuszczanej wody uzupełniającej. W instalacjach zamkniętych, zabezpieczonych przeponowym naczyniem wzbiorczym, nie powinna ona przekraczać 5% całkowitej objętości. To oznacza, iż gdy w instalacji bywa 100 1 wody, w ciągu całego roku nie trzeba jej dolać więcej aniżeli 5 1. Wodę możemy uzupełniać jedynie sporadycznie i koniecznie ustalić przyczynę ubytków.

Byadmin

Jak odpowietrzyć instalację?

Po uruchomieniu instalacji centralnego ogrzewania w tym sezonie zwróciłem uwagę na nietypowe odgłosy, które towarzyszą jej pracy (szumy, stukoty). Podobno może to być objaw zapowietrzenia się instalacji, chociaż nie była opróżniana z wody ani nie dokonywano w niej żadnych napraw. Czy mogę spróbować poprawić coś samodzielnie, zanim zdecyduję się wezwać fachowca?

Powietrze może się pojawić w instalacji z wielu powodów:
• może trafić do niej wraz z wodą wodociągową użytą do jej napełnienia – bez względu na to, czy woda pochodzi z sieci, czy z własnego ujęcia, jest w niej rozpuszczona pew-na ilość powietrza;
• może przeniknąć przez ścianki rur. Materiały takie jak polietylen czy polibu-tylen nie są szczelne dla tlenu, dlatego zrobione z nich rury do centralnego ogrzewania powinny mieć barierę anrydyfuzyjną;
• może dostać się do niej w wyniku zbyt szybkiego napełniania, dlatego im rozleglejsza i bardziej roz-gałęziona instalacja, tym wolniej powinno się ono odbywać;
• może być zassane przez niewielkie, niezauważalne podczas pracy instalacji nieszczelności.
Powietrze w instalacji daje o sobie znać w różny sposób. Często gromadzi się w grzejnikach (zwykle tych na naj-wyższej kondygnacji lub usy-tuowanych poniżej sieci rozprowadzającej) i sprawia, że nie są równomiernie ciepłe na całej powierzchni (górna część jest ciepła, dolna – zimna) . Może powodować szumy, stukoty i bulgotania w instalacji. Jeśli przerwie strumień wody dopływającej do pompy, spowoduje tak zwane zjawisko suchobiegu – pompa nie będzie pompowała wody, tylko powietrze, i ciepło wydzielające się wtedy na skutek tarcia w łożyskach może doprowadzić do uszkodzenia jej wału lub pierścieni ślizgowych. Jeszcze innym skutkiem obecności powietrza w instalacji dającym znać o sobie nie od razu, lecz po kilku lub kilkunastu latach jej eksploatacji, jest korozja.