Monthly Archive 26 marca, 2013

Byadmin

Błędy przy układaniu instalacji elektrycznej

Błędy przy układaniu instalacji elektrycznej

Przede wszystkim nie należy prowadzić prac samodzielnie, ale w trosce o własne bezpieczeństwo i jakość instalacji elektrycznej zlecić je elektrykowi z uprawnieniami do 1 kV, najlepiej już wcześniej sprawdzonemu przez innych inwestorów i poleconemu.

Obwody powinny być układane równolegle do krawędzi ścian. Dzięki temu można odtworzyć ich przebieg na podstawie położenia puszek rozgałęźnych i osprzętu.

Niektórzy niesolidni wykonawcy, chcąc ułatwić sobie pracę, a także zmniejszyć zużycie materiałów, układają przewody na ukos, dzięki czemu ich trasa jest krótsza. Tak ułożona instalacja po otynkowaniu ścian jest niewidoczna, a przebieg przewodów – nie do odtworzenia. Ponadto przewody pod tynkiem są narażone na uszkodzenie, na przykład podczas wiercenia otworów w ścianie lub wbijania gwoździ.

Obwody jednofazowe (230 V) muszą być wykonane jako trójprzewodowe, a obwody trójfazowe, tak zwane siłowe, (230/400 V) -jako pięcioprzewodowe. Wyjątek stanowią odcinki obwodów zasilających na przykład oprawy mające II klasę ochronności, do których nie przyłącza się przewodu ochronnego.

Byadmin

Wanna odporna na parcie

Piwnica wymaga specjalnej technologii, jeżeli poziom jej posadzki będzie stale poniżej poziomu wody gruntowej i można się spodziewać stałego parcia hydrostatycznego na elementy podziemne budynku. Trzeba wtedy wykonać płytę fundamentową i szczelnie połączone ze sobą ściany, które będą tworzyły tak zwaną szczelną wannę. Wykorzystuje się do tego beton wodoszczelny. Ciężka izolacja nie jest już wtedy konieczna. Płyta fundamentowa powinna mieć odpowiednią sztywność i taką ilość zbrojenia, która jest niezbędna do przeniesienia parcia hydrostatycznego, czyli naporu wywieranego przez wodę gruntową.

Byadmin

Dom na nasypie

Jeśli na działce jest bardzo wysoki poziom wody gruntowej (na przykład 30-50 cm poniżej poziomu terenu), należy rozważyć możliwość podniesienia terenu działki poprzez wykonanie nasypu z gruntu przepuszczalnego. Jest to stosunkowo tanie rozwiązanie, które może pomóc uniknąć wielu problemów z odwadnianiem wykopów. Budynek będzie wówczas stał na wzniesieniu, a woda gruntowa pozostanie w większym oddaleniu od fundamentów.

Wysoki parter
Poziom parteru budynku lokalizowanego na działce podmokłej można znacznie wynieść ponad poziom terenu. Zabieg taki może nie najlepiej wpłynąć na architekturę budynku. Nie każdy budynek będzie równie piękny, jeżeli zwiększy się wysokość ścian przyziemia o blisko 1 m.

Byadmin

Piwnica na podmokłym gruncie

Gdy znajomy wyprowadzał się z kraju, sprzedał mi projekt domu. Niestety, dom jest przystosowany do posadowienia na normalnym gruncie, zaś na mojej działce jest wysoki poziom wody gruntowej. Czy muszę zrezygnować z piwnic?
Budowa podpiwniczone-go domu na podmokłym gruncie jest bardzo kosztowna, a niejednokrotnie nawet nieopłacalna. Wiąże się również z licznymi trudnościami natury technicznej. Główne z nich to:
– konieczność odwodnienia wykopów na czas budowy fundamentów;
– skomplikowane i kosztowne prace związane z izolacją przeciwwodną, a także wykonaniem podłogi oraz ścian piwnicy w sposób szczelny.
Można powiedzieć, że robienie piwnicy na gruncie podmokłym jest korzystne tylko wówczas, gdy inne możliwości powiększenia domu są wykluczone lub bardziej kosztowne od podpiwniczenia.

Byadmin

Deskowanie

Na budowie nie korzysta się z gotowych systemów szalunkowych, bo większość schodów różni się kształtem, szerokością i trudno byłoby dopasować do nich standardowe elementy. Tradycyjne deskowanie zbija się z desek grubości 2,4 cm. Spód schodów można wykonać z większych blatów drewnianych. Tylko w przypadku konstrukcji krętych spodnia powierzchnia także musi być zbijana z wąskich elementów, które nadadzą jej łukowy kształt. Aby deskowanie nie wyginało się pod wpływem obciążenia mokrą mieszanką betonową, spód podpiera się stojakami lub deskami przybitymi do stempli, a szalunek stopni wzmacnia usztywniającymi łatami. Rozstaw podpór zależy od tego, jakich elementów używa się na deskowanie. Zbijane w blat łaty grubości 4 cm są bardzo sztywne, a tradycyjne deski grubości 2,5 cm są wiotkie i rozstaw podpór należy dobrać tak, aby pod wpływem mocnego nacisku deskowanie nie uginało się. Bezpieczniej jest wykonać zbyt dużą liczbę usztywnień, niż zastosować ich za mało. Zanim przystąpi się do zbijania szalunku, powinno się rozrysować wzór stopni. Ich wysokość w stanie surowym musi być pomniejszona o grubość okładziny, a pierwszy i ostatni stopień powinny być wyższe od pozostałych, bo znajdzie się przy nich podłoga. Deskowanie stopni powinno być od nich o 2 cm wyższe, co zapobiegnie przedostawaniu się pod spodem świeżej mieszanki.