Category Archive Okna

Byadmin

Montować na kotwy czy na dybie?

Sposób montażu powinien być podany w instrukcji dołączanej do okien przez producenta. Nie wolno go zmieniać, bo nieodpowiedni rodzaj lub rozstaw łączników zmienia sposób pracy całego okna, narażając je na wypaczenie. Dobiera się go w zależności od przenoszonych przez okno sił (parcie wiatru, ciężar skrzydła) oraz rodzaju i nośności ściany. Ogólnie można powiedzieć, że montaż na dybie jest sztywniejszy niż na kotwy, bo kołki przytwierdzają ościeżnicę bezpośrednio do muru. Zaleca się go tam, gdzie jest wymagana duża stabilność (stolarka nieotwierana, duże okna narażone na silne obciążenia, listwy progowe). W pozostałych przypadkach najczęściej stosuje się kotwy, które jako łączniki pośrednie mogą niwelować naprężenia powstające w ramie, chroniąc ją przed wypaczeniem. Są wskazane zwłaszcza w oknach drewnianych oraz plastikowych o ciemnych kolorach, które silniej pracują. Rodzaj łączników nie jest jednak najważniejszy, istotna jest też ich budowa.

Do porowatych lub słabych podłoży (ceramiczne pustaki szczelinowe, pustaki wibrobetonowe) powinno się wybierać takie wkręty, które nie zniszczą ich struktury – z długą strefą rozprężną i ostrą krawędzią gwintu. Do litych materiałów wystarczą łączniki krótkie.

Byadmin

Jak uszczelnić styk okna z murem, gdy ściana jest nierówna?

Najlepiej najpierw wyrównać ościeża tynkiem lub masą szpachlową. Pianka poliuretanowa wprawdzie dobrze wypełnia każdą dostępną  przestrzeń, ale nie ma sensu zwiększać jej zużycia, poza tym szeroki i nierówny pas styku trudno później zabezpieczyć zewnętrzną warstwą folii paroprzepuszczalnej. Do w miarę równych szczelin stosuje się folie ze specjalnym paskiem butylu, przyklejając je wzdłuż linii styku do ościeżnicy i do muru. Jednak w przypadku dużych nierówności dokładne uszczelnienie jest trudne, trzeba wtedy stosować folie z siatką podtynkową. Przykleja się je zaprawą klejową lub tynkarską. Ze względu na sporą powierzchnię, jaką zajmują w ościeżu, wymagają więcej pracy przy obróbce szpalet.

Czym się różni ościeżnica regulowana od stałej?
Ościeżnica stała to prosta framuga złożona z dwóch pionowych belek i jednej poziomej przykręcana dyblami bezpośrednio do ściany. Zamawia się ją pod wymiar, podając wysokość i szerokość otworu drzwiowego oraz grubość ściany. Pomiary trzeba prze-prowadzić dokładnie, bo ramy nie można wyregulować. Ościeżnica regulowana składa się z dwóch części, co umożliwia dopasowanie jej do grubości muru. Pierwsza – bazowa przypomina ościeżnicę stałą i montuje się ją po jednej stronie otworu drzwiowego.
Druga część to rama z listew obejmujących, którą wsuwa się w otwór od drugiej strony, łącząc z bazową. Standardowo ościeżnice regulowane nadają się do ścian o grubości 7,5–30 cm. Zakres ich regulacji to zazwyczaj 2 cm. Świetnie sprawdzają się w otworach o nierównych krawędziach lub podczas remontu, gdyż można nałożyć je na istniejącą ościeżnicę drzwiową bez konieczności jej wyrywania. Wbrew powszechnej opinii do montażu ościeżnicy nie wystarczy pianka poliuretanowa. Aby drzwi dobrze trzymały się w ościeżu, rama musi być umocowana dyblami lub kołkami.

Byadmin

Co zrobić, żeby remont się udał?

Istniejące okna i drzwi powszednieją nam na tyle, że kiedy przychodzi do ich wymiany, w głowie pojawia się mętlik – wprowadzać zmiany czy nie?

Przedstawiamy najczęściej zadawane pytania, które nie tylko ułatwią dopilnowanie prac, ale też być może okażą się dla niektórych inspiracją.

Czy drzwi zewnętrzne I mogą. być jednocześnie bezpieczne i ciepłe?
Nie tylko mogą, ale wręcz powinny. Drzwi antywłamaniowe klasy C przez 20 minut stawiają opór włamywaczowi, nie dając się przez ten czas otworzyć, przewiercić ani podważyć narzędziami (piłą, wiertarką, młotem, łomem). Mają one stalową konstrukcję (obwodowy ramiak, poprzeczki lub kratownice oraz obustronną okładzinę z blachy) oraz system okuć umożliwiający wielo-punktowe ryglowanie – rygle proste w kilku  miejscach na obwodzie skrzydła, haki na górze i na dole. Drzwi klasy A i B, choć również wzmacniane, nie są w stanie powstrzymać włamywacza przez 20 minut, ale również skutecznie opóźniają jego działania, zatem często okazują się wystarczające w domach, których wejście jest dobrze widoczne z ulicy lub z okien sąsiadów. Metalowe wzmocnienia drzwi negatywnie wpływają na ich izolacyjność – metal, jako dobry przewodnik ciepła, zwiększa straty energii przez drzwi. Ich prawidłowe zaizolowanie nie jest jednak problemem. Dawniej, gdy nie przywiązywano wagi do szczelności drzwi, rzeczywiście były one albo bezpieczne, albo ciepłe. Obecnie większość konstrukcji ma współczynnik przenikania ciepła dużo niższy niż normowe 2,6 W/(m2 K) – rzędu 1,6-2,0 W/(m2 K). Zawdzięczają to rozmaitym rozwiązaniom termoizolacyjnym.

Cały panel drzwiowy jest wypełniony materiałem o dobrej izolacyjności, podobnie próg. Podwójne uszczelki dodatkowo chronią przed przewiewaniem. Ewentualne przeszklenia także mają budowę zapewniającą im dobre parametry cieplne – jest to podobny jak w oknach pakiet dwuszybowy wypełniony gazem szlachetnym. Aby przeszklenie nie osłabiło wytrzymałości drzwi, szyba musi mieć klasę odporności antywłamaniowej P4 (jest wzmacniana specjalną folią).