Tag Archive remont

Byadmin

Przygotowanie ściany do tapetowania

7Nakładanie tapety nie należy do prostych czynności, jednak przy zachowaniu ostrożności i wytrwałości – zwłaszcza podczas długotrwałego wykańczania trudno dostępnych miejsc – rezultat nawet pierwszej próby może być bardzo ładny.

Przygotowujemy ścianę…
Gdy podłoże jest nowe:
•    tynk tradycyjny – tapetowanie można zacząć dopiero po kilku tygodniach od ich ułożenia, po ich wcześniejszym zagruntowaniu;
•    płyty gipsowo-kartonowe – należy poczekać, na wyschnięcie masy szpachlowej wypełniającej spoiny, przeszlifować łączenia i zagruntować całą powierzchnię.

Gdy podłoże jest stare:
•    pyli lub kruszy się – trzeba zagruntować całą powierzchnię aby poprawić parametry ściany;
•    posiada plamy – plamy można usunąć mechanicznie, lub zamalować specjalną farbą;
•    nierówne – trzeba wyrównać gruntem i położyć podkład
•    tynk nie trzyma się muru – trzeba go skuć, wyrównać powierzchnię specjalną masą wyrównującą, nanieść grunt;
•    pęknięcia – niewielkie trzeba wypełnić, elastyczną zaprawą, natomiast na większe pęknięcia należy nakleić specjalną taśmę. Następnie należy na całą ścianę nanieść grunt;
•    farba się złuszcza – trzeba usunąć ją mechanicznie, następnie powierzchnię zagruntować;
•    pomalowane farbą dyspersyjną – należy ją zmyć i zagruntować;
•    pomalowane farbą olejną – powierzchnię należy przeszlifować, pozbyć się kurzu a następnie nałożyć grunt;
•    wytapetowane – starą tapetę należy usunąć i nanieść grunt na ścianę.

Byadmin

Drewniana okładzina na ścianie

5Położenie drewnianej okładziny na ścianie może wydawać się niełatwym zadaniem, jednak nie musi się to potwierdzić. Jeżeli zamontujemy ją na podkładzie z listew, a nie będziemy przyklejać jej bezpośrednio do podłoża, prace przygotowawczo-wykończeniowe okażą się znacznie łatwiejsze niż przy wielu innych sposobach wykańczania ścian.

Przygotowujemy podłoże…
Jeśli okładzina ma być montowana na ruszcie wykonanym z drewnianych listew, przygotowanie podłoża będzie łatwe i nie zajmie wiele czasu. W tym wypadku nie jest ważne, w jaki sposób wykończona jest ściana. Liczy się to, by kołki mocujące były solidnie w niej zamontowane. Bezwzględnie należy sprawdzić stan ściany, na przykład opukując ją młotkiem. Jeśli usłyszymy pusty dźwięk, wówczas trzeba skuć wierzchnią warstwę, a braki wypełnić zaprawą. Jakiekolwiek nierówności ścian można „zgubić”, stosując pod rusztem drewniane podkładki.

Uwaga! Przed położeniem drewna na ścianie w pomieszczeniu w którym panuje wilgoć, należy wywiercić w listwach tworzących ruszt – otwory, które będą wentylować przestrzeń przy ścianie. Trzeba pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu nie tylko wierzchniej, ale także spodniej strony okładziny oraz drewnianego rusztu. Należy je zabezpieczyć impregnatem, który będzie chronił przed wilgocią.

Byadmin

Co zrobić ze starymi oknami?

Można zlecić ich wywóz i utylizację ekipie dokonującej montażu nowych okien. Można też zamówić w pobliskim zakładzie usług komunalnych kontener na odpady budowlane, który po remoncie będzie przez niego zabrany. Wynajmuje się go na określony umową czas. Koszt wynajmu zależy od wielkości zasobnika, którą dobiera się na podstawie szacunkowego ciężaru lub objętości wywożonej stolarki. Jest to średnio 250-500 zł.

Po co otwory w drzwiach łazienkowych?
Zapewniają one wlot powietrza, co jest niezbędne do prawidłowego działania wentylacji w łazience. Bez otworów, kratek lub podcięć w dolnej części drzwi powietrze nie byłoby zasysane do wywiewu, tylko wypychane w stronę i mieszkania. Na uwagę zasługuje fakt, że choć przepisy nakazują wykonywanie w drzwiach łazienkowych otworów lub podcięć, większość producentów żąda dopłat za ich estetyczne wykończenie (na przykład metalowe tuleje).

Czy lepiej wybrać okno o ciepłych profilach, czy z energooszczędną szybą?
Teoretycznie to szyba ma największy wpływ na parametry cieplne okna, bo jej powierzchnia jest stosunkowo największa. Jednak o końcowej wartości współczynnika przenikania ciepła decydują nie tylko szyby, ale też sposób ich osadzenia w profilu, rodzaj materiału, z jakiego są wykonane profile, ich właściwości i sposób montażu całego okna w ścianie. Jeśli zatem chcemy kupić ciepłe okno, nie powinniśmy rozpatrywać właściwości jego elementów, tylko określić maksymalną wartość współ-czynnika U dla całego okna i podać ją w zamówieniu.
Standardowo jest ona nie większa niż 1,7-1,8 W/(m2 K), ale w domach energooszczędnych poleca się mniej niż 0,9 W/(m2 K). Wybrane okno trzeba jeszcze zamontować zgodnie z wytycznymi.

Byadmin

Co zrobić, jeśli nowe okna nie pasują do otworów?

Najpierw należy określić, z czyjej winy tak się stało. Jeżeli do wykonania pomiarów otworów okiennych zatrudniono profesjonalną ekipę, odpowiedzialność za błędy spada na wykonawców i na ich koszt powinna odbyć się ponowna wymiana. Podobnie jest w przypadku, gdy okna nie odpowiadają wymiarom podanym w zamówieniu – winę za to ponosi producent i jego obowiązkiem jest dokonanie poprawek. Jeśli jednak samodzielnie mierzyliśmy otwory, a okna są zgodne z danymi z zamówienia, to nie mamy prawa domagać się żadnego odszkodowania. Możemy co najwyżej próbować naprawić błąd doraźnymi metodami, a jeżeli jest to niemożliwe – musimy zamówić nową stolarkę. Jeśli okna są za wysokie,

można podciąć strefę pod parapetem. Trzeba jednak używać do tego narzędzi dopasowanych do rodzaju materiału ściennego, a powierzchnię po

przycięciu zabezpieczyć tynkiem lub masą szpachlową. Okna zbyt szerokie są większym problemem, bo ościeża można podciąć tylko o 1–2 cm z

każdej strony. W innym razie konieczne jest wzmacnianie nadpro-ża nad planowanymi podcięciami. W przypadku gdy okna są za małe, można dość

łatwo zamurować otwór do żądanej wielkości. Należy jednak pamiętać, że każda ingerencja w wymiary otworów zmienia układ okien, narusza

linię krawędzi dolnej i bocznych, więc jeżeli na całej elewacji o symetrycznym układzie okien jeden z otworów zostanie zmniejszony, zmiana

będzie widoczna.

Kiedy warto montować okna nierozwieralne?
W trosce o oszczędność energii – okna stałe są cieplejsze niż rozwieralne. Powinno się je jednak wstawiać tylko tam, gdzie jest do nich

łatwy dostęp z zewnątrz, a więc na parterze lub przy drzwiach balkonowych. Inaczej do ich umycia trzeba będzie używać drabiny. Nie można

też zapomnieć o tym, że jeśli w domu nie ma wentylacji mechanicznej, to przynajmniej niektóre okna.

Byadmin

Czym wypełnić szczeliny między płytkami?

Większość mas spoinujących (fug) jest odporna na działanie wilgoci, więc do łazienek nie będą potrzebne żadne masy specjalistyczne.  Wyjątkiem są podłogi z ogrzewaniem. Tu konieczne będzie użycie masy wysokoelastycznej zdolnej przetrwać naprężenia powstające pod wpływem zmian temperatury okładziny spowodowanych działaniem ogrzewania podłogowego.
Jak zrobić sufit podwieszany?
Typowy sufit podwieszany składa się z metalowego rusztu i okładziny z płyt gipsowo-kartonowych. Konstrukcję i układ płyt dopasowuje się do kształtu i wymiarów pomieszczenia oraz do funkcji, jaką ma pełnić sufit. Ten z wbudowanym oświetleniem, jako dekoracja, nie musi spełniać specjalnych warunków podwyższonej nośności albo sztywności, ale trzeba zwrócić uwagę na wysokość podwieszenia, czyli długość wieszaków utrzymujących ruszt. Pod stropem muszą się bowiem zmieścić przewody elektryczne, a tam, gdzie mają być osadzone lampy, musi starczyć miejsca na swobodne manewrowanie podczas podłączania osprzętu. Zbyt mała odległość sufitu podwieszonego od stropu sprawia, że górna powierzchnia obudowy mocniej się nagrzewa, zwłaszcza w przypadku opraw chowanych w suńcie. Zanim wytnie się otwory pod oświetlenie, należy je dokładnie rozplanować. W miarę możliwości otwory nie powinny wypadać na krawędzi płyty, bo wtedy spoiny przy nich mogą pękać. Jeśli są duże, krawędzie płyt wokół nich powinno się wzmocnić, przykręcając je do dodatkowych profili rusztu. Inaczej będą się mocniej uginać, co może doprowadzić do pękania i rozszczelniania się miejsc łączenia oprawy z sufitem. Otwór musi mieć nieco większe wymiary od umieszczanej w nim obudowy, bowiem ta nagrzewa się i rozszerza podczas świecenia, wskutek czego w jej otoczeniu powstają naprężenia. Brak szczeliny dylatacyjnej mógłby doprowadzić do pękania sufitu. Po osadzeniu lamp szczeliny osłania się nakładką dostarczaną z nimi w komplecie albo uszczelnia silikonem lub akrylem, Lampy montuje się po zakończeniu wszystkich prac związanych z wykańczaniem sufitu (szpachlowaniu styków i miejsc wkrętów, malowaniu), żeby ich nie pobrudzić. Sufit podwieszany daje ogromne możliwości aranżacyjne wnętrza. Warto to wykorzystać, nie ograniczając się do prostej powierzchni, ale robiąc w nim załamania, schodki czy łuki.

Byadmin

Z czego wykonać rurociągi?

Dawniej w domowych instalacjach pospolicie stosowano rury stalowe. Dziś zastępuje się je rurami z tworzyw sztucznych i miedzi. Te z tworzywa są wybierane, gdy ważna bywa niziutka cena i prędki montaż instalacji, a woda w niej nigdy nie osiągnie temperatury powyżej 90°C, czyli gdy źródłem ciepła bywa kocioł gazowy, olejowy lub mechanizm elektryczne (kocioł, pompa ciepła). Najtańsze, obojętne wobec wody i nie najgorzej spisujące się, gdy jej temperatura bywa umiarkowana, są rury polipropylenowe. Jednak w wysokiej temperaturze znacznie się wydłużają, dlatego do instalacji z gorącą wodą trzeba wykonać systemy z wkładką z aluminium lub z włókna szklanego zmniejszającą ich wydłużalność cieplną.
Wadą rur z polipropylenu bywa kłopotliwy montaż – zgrzewanie rur z kształtkami zajmuje sporo czasu, a liczne miejsca połączeń zwiększają ryzyko wystąpienia nieszczelności. Podobnie bywa ze sklejanymi rurami z PCW i CPCW Systemy rur z PE-X, wielowarstwowych i z PB są pod takim względem mniej kłopotliwe. Ponieważ są elastyczne, do zmian kierunku nie trzeba wykonać kształtek (kolan i łuków) – wystarczy adekwatnie wygiąć rurę.
Dla osób, jakie chciałyby wykonać instalację samodzielnie, bez angażowania fachowca, najwygodniejsze są systemy z kształtkami i łącznikami samozaciskowymi. Ich montaż nie wymaga stosowania żadnych narzędzi. Połączenia w systemie tego typu rozłączne, więc w razie popełnienia błędu możemy zdemontować fragment instalacji, a mimo to wszystkie jej elementy będą się nadawały do ponownego użycia.
Rury miedziane są stosunkowo drogie, kle odporne na wysoką temperaturę, jaka może wystąpić w instalacjach z kotłami na paliwa stałe i z kolektorami słonecznymi. Nie wymagają w ogóle zabezpieczenia antykorozyjnego. Są produkowane w dwóch wersjach: miękkie (o średnicy od 6 do 54 mm), półtwarde „o średnicy od 6 do 159 mm) i twarde o średnicy od 6 do 267 mm). Miękkie są dostępne w kręgach. Długość jednego kawałka może wynosić kilkadziesiąt metrów. Można je w miarę poufale wyginać, dzięki czemu ich montaż bywa łatwiejszy, a liczba połączeń ograniczona do minimum.
Ich wadą bywa mała wytrzymałość mechaniczna – wysoce łatwo je uszkodzić, wgniatając ich ścianki. Rury miękkie w instalacjach wodnych wykorzystuje się jedynie do średnicy 22 mm. Długie proste odcinki i fragmenty instalacji, jakie posiadają pozostać odsłonięte (na przykład w kot-łowni), warto zrobić z rur twardych ze względu na ich dużą sztywność, Układane pod tynkiem powinny istnieć na całej długości zabezpieczone otuliną umożliwiającą im poruszanie się i chroniącą ich powierzchnię przed uszkodzeniem na skutek tarcia. Ze względu na wysoki współczynnik przewodności cieplnej miedzi (kilkadziesiąt razy większy aniżeli tworzyw sztucznych) rury miedziane transportujące gorącą wodę powinny istnieć zaizolowane cieplnie. W przeciwnym razie woda będzie prędko stygła, oddając gorąco do otoczenia. Rury miedziane łączy się najczęściej poprzez lutowanie, choć możemy je także spawać (tylko przy budowie rurociągów o dużych średnicach i grubych ściankach rur) lub wiązać specjalnymi złączkami – zaprasowywanymi lub zaciskanymi. Połączenia rur miedzianych z armaturą, urządzeniami lub rurami z innych materiałów są zazwyczaj rozłączne.